كرمليان
فرقهٴ كرمليان (يا برادران سفيدپوش1) را احتمالاً در حوالي نيمهٴ سدهٴ دوازدهم، يك تن صليبي كالابريايي به نام برتولد و ده تن از دوستانش در نزديكي غار الياس واقع در كوه كرمل ايجاد كردند. زايري يوناني به نام فوكاس (نيمهٴ دوم سدهٴ دوازدهم) هنگام زيارت كوه كرمل در 1185، اطلاعاتي از آنان داده است. با اين حال نخستين منشور آنان را آلبرت بِطريق لاتيني بيتالمقدس در حدود 1210، صادر كرد. اين تاريخ حدود 1210، را ميتوان تاريخ ايجاد رسمي فرقه بهشمار آورد؛ قوانين اوليهٴ آن منحصراً زاهدانه بود و در 1226، به تصويب پاپ رسيد. اوضاع ناامني كه در فلسطين به وجود آمد، سائلان را مجبور ساخت در 1240، به خارج بروند: اول به قبرس، سپس به سيسيل، فرانسه، و انگلستان. نخستين مقررات عمومي آن در 1245، در آيلسفورد ميدوي (كِنت)2 تدوين شد و سيميون استاك انگليسي به رياست انتخاب گرديد3. قانون فرقه تحت سرپرستي او تعديل شد (1284)، و به نوعي زندگي اشتراكي فقيرانه تبديل گرديد. بدين ترتيب، كرمليان درشمار چهار فرقهٴ بزرگ سائلان درآمدند.
در اين جا ذكر تحولات فرقه ضرورتي ندارد. كافي است اشاره شود كه مانند فرقهٴ فرانسيسي كشمكش دائم ميان تندروان و ميانهروان وجود داشت.
به نظر ميرسد كه اين فرقه مخصوصاً در انگلستان موفق بود. عضويت در آن تا مدت مديدي، به مردان اختصاص داشت و پيش از سدهٴ پانزدهم، هيچ راهبهٴ كرملي وجود نداشت. با اين حال از يكي از اين خانقاههاي راهبهها بود كه نهضت تازهاي براي اصلاحات آغاز شد، و در طي زمان به ايجاد جمعيت تازهاي منجر گرديد.
ترزا دوسِپِدا (قديسه ترزاي عيسوي4، متولد 1515 در آويلا، وفات: 1582 در آلوا) پس از آن كه مدت سي سال، را در يك خانقاه كرملي در آويلا (كاستيل قديم) گذراند، در 1554، تغيير مذهب داد، و در 1562، در آويلا قانوني وضع كرد كه بيشتر زاهدانه بود و تا حد امكان معرف حيات اوليهٴ كرمليان. با كمك خوان دويِپِز اي آلوارز (خوان دولاكروز5، متولد اونتيوِروز6 در كاستيل قديم در 1542، وفات: اوبِدا7 در 1591) همان اصلاحات در صومعهها صورت گرفت.
پس از كشمكشهاي فراوان فرقهٴ جديد در 1580، نيمه استقلالي يافت و در 1593، به استقلال